Vrijdag de 13de… en ik kwam net een zwarte kat tegen 😂 dat voorspelt niet veel goeds. Gelukkig is het hier alweer avond en deze dag bijna voorbij. Al was het heerlijk en heb ik na een paar dagen zware regen en storm eindelijk de zon weer gezien 😊.
Na de Milford Sounds en mijn parkeerplaats naast de bibliotheek (met de gratis wifi) werd ik ’s ochtend wakker door de zon! De voorspellingen zijn hier altijd wisselend en in 1 dag kan het 25 graden zijn en ’s avonds vriezen. Ik reisde al een paar dagen samen met Marcel uit Duitsland en Queenstown zou onze laatste stop samen zijn, want daar ging hij weer werken. We reden naar een camping in de bergen en hoewel het daar ’s nachts ECHT vroor (mijn camper was één grote ijspegel) was het de mooiste plek tot nu toe!! We stonden aan een meer tussen de bergen en nadat Marcel vertrokken was voor zijn jobhunting in Queenstown, maakte ik een geweldige wandeling van een paar uur om het meer ☺️.
Hoewel de plek mooi was, kon ik nog zo’n vriesnacht echt niet aan 😉 en vertrok ik na lang twijfelen naar Lake Pukaki en de Mt. Cook (hoogste berg van NZ). Het was best uit de richting, maar na veel bijzondere verhalen over een zonsopgang daar (en de goede weersvoorspellingen) besloot ik er een omweg voor te maken. En het was het waard… Ik stond 7 uur ’s ochtends met mijn Finse buuf naast de camper en het was de koudste, maar mooiste sunrise ooit (en gezellige FaceTime met Mark en Ellen ❤️)!
Na weer wat gesprekjes met andere reizigers besloot ik die dag nog verder te rijden, tot aan de Mt Cook en de gletsjer daar (ik denk dat mijn reisplannen nog nooit zo vaak veranderd zijn 😂😂). De weg ernaartoe was al een heel spektakel; het water bij de gletsjers is boven een beetje melkachtig en in de meren lichtblauw door de mineralen, ik heb nog nooit zoiets gezien… Bij de Mt. Cook scheen de zon, de hike van 6 uur was briljant en wederom had ik gezellige buren voor een leuke avond. De meeste cheapie campings hebben alleen een wc en hoewel ik daar aan begin te wennen, was het na de pittige (zweterige) hike toch wel raar om zonder douche te gaan slapen… ik begin een echte backpacker te worden 😉. Dus op naar Wanaka voor een camping met douche en dit keer met wasmachine en sauna ☺️☺️☺️.
Wanaka en Queenstown zijn echte wintersport plaatsjes… Het deed met denken aan Oostenrijk en Zwitserland en was dus ook erg teleurgesteld dat er overal super toffe skispullen te koop waren, maar het skiseizoen pas begint in juni 😔. Dus ja… een goede reden om terug te komen!! Al is Europa voor een paar pistes wel iets dichterbij 😜…
Vanuit Wanaka reed ik omhoog via de westkust naar de meest bekende gletsjers, de Fox en Franz Josef. De weervoorspellingen waren dramatisch, maar na lang dubben besloot ik toch die kant op te gaan. Door de opwarming van de aarde krimpen de gletsjers elke dag en het is maar de vraag hoe lang de gletsjers nog te zien zijn.
Hoewel het met bakken uit de lucht kwam liep ik die middag 1,5 uur naar de beroemde gletsjer (reizen doet rare dingen met je). Heel eerlijk… ik heb er maar weinig van gezien hahaha! Maar hij kan van mijn lijstje 😜 en ik was door en door doorweekt….
Diezelfde dag reed ik door richting het noorden en zocht ik wederom een camping met wasmachine… De camper is fijn in de regen, want binnen blijf ik droog, maar alles wat buiten nat is geworden blijft nat 🙈. Dus alle natte zooi in de wasmachine en volle bak in de droger. In de waskamer ontmoette ik een meisje uit Australië, Kirsten, en haar kleren waren net zo doorweekt… ze had met haar man dezelfde wandeling (door de stromende regen) gemaakt als ik 😂. Tijdens het reizen ontmoet ik elke dag nieuwe mensen… soms voor een minuut, een paar uur, een paar dagen, maar ook speciale mensen die blijven. Kirsten was speciaal; we raakten aan de praat en aan het einde van de avond was de fles rode wijn op 😆. Hoewel ze mss binnen een paar dagen terugvliegen (haar oma is overleden), weet ik zeker dat we elkaar weer ontmoeten! En aangezien haar man zijn roots in Nederland heeft, is dat mss wel ver hier vandaan 😊.
En dan vandaag… De nacht was vol met storm, wind, regen en alles wat je erbij kan verzinnen… Maar gedurende de dag reed ik van west naar oost over de mooiste weg ooit; de Arthur’s pass. In het begin waren er wolken, maar elke minuut werd het weer beter. De laatste uren reed ik in de volle zon en genoot ik van de geweldige indrukwekkende natuur hier. Ik heb deze keer wat meer foto’s toegevoegd, want ik kan gewoon niet kiezen; met elke bocht die ik neem verandert het landschap! Een aantal foto’s zijn tijdens het rijden genomen, want het is gewoonweg teveel om elke keer te stoppen ☺️.
Morgen ga ik iets doen wat ik heel graag wil… Zwemmen in de zee met wilde dolfijnen. Ik had er al veel over gehoord, hoe tof het moet zijn, maar vond het eigenlijk iets te duur. Aangezien ik nog vrijwel geen tour geboekt heb en de weersvoorspellingen zon en 20 graden worden… heb ik me opgegeven!!! Morgen 12.30 uur ga ik de zee op, op zoek naar mijn zwemmende vriendjes. De meeste van jullie kennen mijn angst voor vissen… maar ik hoop dat de dolfijnen me een beetje zullen beschermen 😜😜.
Jullie fijne Pinksterdagen… wees lief voor elkaar en geniet met de family ❤️❤️
lot's wanderlust 